سارای عزیزم دیوانه وار دوستت دارم

همه چیز رایاد گرفتم، یاد گرفتم که چگونه بی صدا بگریم و هق هق گریه هایم را با بالشم بی صدا کنم تو نگرانم نشو یاد گرفتم چگونه باتو باشم بی آنکه تو باشی و نبودنت را با رویای بودنت پرکنم یاد گرفتم که بی تو بخندم و بی تو گریه کنم و دیگر عاشق نشوم به غیرتو و مهمتر از همه یاد گرفتم که با یادت زنده باشم ...

عجب روز سياهى بود، گم كردم صدايت را نديدمبعد از آن ديگر طلوع شانه هايت رادو چشمانت دو ماهى بود در تُنگ خيال من ولى آخر گريزاندى دو ماهى رهايت را و شايد دست هاشان تشنه تر بود از نگاه من سراب جاده ها بردند با خود ردّ پايت را چه بى تابانه خود را از تو پُر مى خواستم اما نگاهم هر كجا گرديد خالى ديد ...

تو را ثبت میکنم نگاه میدارم برای آرامشی همیشگی بریا قرار گرفتن " دل" برای روزهای دلتنگی جاییست در عمق روح و فکر و قلبم که کسی خبر از آن ندارد تو را میگزارم آنu200eجا درست در عمیقترین و خلوت و عزیزترین جای فهمم میگزارم آنجا و به هیچکس نخواهم گفت که تو آنجایی تا هر ثانیه در تنهایی هایم تو را بیرون بیاورم بگزارمت روی خودم در آغوشت بکشم و یک دل سیر نگاهت کنم تو هم برایم حرفی بزنی و لبخندهایت را بریزی توی چشمهای من من هم نوازشت کنم و برایت از عشق بگویم از محبت و عشقی که ریشه می کند و راه را بر هر چه غیر از توست می بندد سارای عزیزم عاشقانه همیشه و همه جا به یادتم و خیلی دوستت دارم عشق منی تو...

دیشب را تا صبح به دنبالت گشتم... لابهلای تمام خاطرات گذشته... تمام خوبیهایت را ورق زدم... لحظه به لحظهاش را... رد پایت همه جا جاریست... اما... دوباره تکرار داستان همیشگی... نبود تو و انتظار من! امروز هم دوباره دنبالت میگردم... مثل همه روزهای نبودنت... امروز هم سراغت را از تمام برگها میگیرم... شاید... برگی از قلم انداخته باشم... ...